امروز رفتم پیش پزشکم هفتاد تا زلودا این دوره تموم شد دکتر می خواست ببینه چه اثراتی روی،من داشته و اینکه تونستم تحمل کنم یا نه؟؟ هر چند که دوره بسیار سختيه اما من براحتی دارم می گذرونم خستگی و بی اشتهایی و بی حسی،دست و.پا چیزی،نیست که من رو از پا بندازه بعد از دوره جهارم باید یه پت اسکن دیگه انجام ب

حمید سعیدیساعدی متخصص رادیوتراپی و آنکولوژی و دبیر علمی همایش یک روزه تازههای آنکولوژی که صبح امروز در هتل استقلال برگزار شد، در حاشیه مراسم گفت: هدف از این همایش آشنایی هر چه بیشتر آنکولوژیستها با تازههای درمانی حوزه آنکولوژی است. وی ادامه داد: درمان جامع غیر جراحی انواع سرطانهای توپر در حیطه

یک چند روزی بود حرفمان نمی آمد

چون به سرمان زده بود دچار کانسر سینه هم شدیم

خلاصه با هزار بدبختی وقت سونو و مامو گرفتیم

و الان در کمال خوشحالی فهمیدیم مشکل ما فقط همون نودل ریه بود که انشالله تعالا رفته است پی کارش

فردا ساعت دو یک سبد انرژی مثبت خریداریم

بالاخره مرخص شدم و این دوره سخت رو هم پشت سر گذاشتم. هر چند که اخرش،دیگه نفس گیر شده بود لوبکتومی ریه سمت چپ کامل انجام شد جراح معتقد بود توده بظاهر فعال نیست اما از نظر سلولی باید پاتولوژی نظر بده جواب پاتولوژی هم تا فردا حاضر میشه چون دو.مرکز دادم. بعد از عمل صدای مشکوکی در سمت چپ قلب داشتم که م

اردیبهشت باشد و حجم عظیمی از درد و اندوه بر دلت نشسته باشد احساس تلخ کردن زندگی به کام عزیزترین کسانت قلقلکت دهدآن وقت بنشینی و دو دو تا چهار تا کنی که تا کجای این راه باید پیش بروی که نه از پا بی عزت بیفتی و نه مایه دردسر نزدیکانت شوی اردیبهشت باشد و بنشینی با پنج دنده شکسته، آرزوهای رج شده ات را

خوانندگان و دوستان محترم وبلاگ با سلام و احترام آدم رنگی جان بدلیل مشغله فراوان کاری برگشته است به سر کار جهت انجام امور ارجاعی مردم شریف رشت و استان گیلان. اصلا شده است همان ادم رنگی جان. ضمنا با عنایت به اینکه اصلا اهل سیاست و زدو بندهای سیاسی نیست و از آن جایی که کلیه مراحل درمانش را در مراکز خص

دیشب جواب ازمایش رو گرفتم Kras جهش داشته اما Nrasنه و اینها یعنی نباید اربیتکس مصرف کنم و موثر نیست باید اوستین و زلودا استفاده کنم. هر بیست و یک روز و پنج قرص زلودا هر روز از دیروز درگیر گرفتن عکس ریه، ازمایش تومور مارکر، گرفتن داروها با پروسه وحشتناک و عصر سونوگرافی از کبد هستم. قرار بود شیمی

دوست دارم تنها باشم
با خیالی ؛ خالی از با تو بودن ها
دوست دارم به یاد آن روزهای گذشته
در خلوتی
کنج آرام این اتاق خالی
به یاد آن روزگاران
خاطراتم را یاد کنم

در مهر ماه سال 91 در اوج سلامت با بدترین اتفاق زندگیم روبرو شدم .سرطان رکتوم .
اما بالاخره در تیرماه سال 92 پیروزمندانه شکستش دادم. این وبلاگ گویای روزهای سخت من است ؛ روزهای مبارزه با بیماری و البته روزهای شیرینم بعد از اتمام دوران درمان .

تزریق تمام شد و قرص های زلودا را شروع کردم بیحالم که فکر می کنم واقعا طبیعیه پی نوشت : زودتر از همه می رسم مطب برای تزریق، هنوز پرستارها نیامده اند، بعد از من پیرزن هشتاد ساله ایی با دو پسرش میاید. سلام می کنم. روی تخت می نشیند، فکر می کند من پرستارم. داروی ضد تهوع را در پلاستیک داروهایش می بینم

افتاده ام به روال عادی زندگی بعد از عمل

سر کار میروم

برگشته ام خانه خودم هر چند که بسیار سخت است با بیحالی ناشی از خوردن زلودا خانه ات تر و تمیز باشد و غذای اهالی خانه اماده

اما مادر جان دلش می ماند و غذا می فرستد برایم

همسرجان هم سخت کیر نیست سر غذا

اما، امان از پسرک بد غذا

مصاحبه دکترا همزمان شده با دومین دوره شیمی درمانی، دقیقا همان روز تزریق

نمیدانم چرا دلم می خواهد یکسالی بخودم استراحت بدهم

کمی سرخوشی، بیخیالی

کمی زندگی